Voordat ik de hut verliet, keek ik nog even door één van de vensters in oostelijke richting naar buiten. Slechts heel vaag was de glinstering van de windmotor aan de Geau door de mist te zien…
Terwijl ik over het met wilgen omgeven paadje richting auto liep, streek er vlakbij me een merel neer. Even leek er van mist geen sprake te zijn, zonovergoten bleef de merel geduldig voor me poseren …
Terug bij de weg besloot ik nog even een stukje in de richting van de windmotor te lopen. Daar vandaan heb ik een foto gemaakt van de vogelkijkhut in de mist …
Ik was niet de enige die volop genoot van de rust in het mistige en heerlijk rustige buitengebied van de Jan Durkspolder. Uit de mist doemden vriendelijk groetende wandelaars op …
Terwijl mevrouw merel zich gistermorgen in haar frisse ochtendbad wentelde, deed meneer zich tegoed aan de halve appel op de voedertafel …
Zowel de nieuwe voedertafel, die we daar vorig voorjaar hebben ingericht, als het halve appeltje dat er de laatste tijd vaak op ligt, is wel een succes …
Eigenlijk ontbreken alleen de wat fotogenieker winterse omstandigheden nog …
Na mijn eerste ochtendkuier nestelde ik me vanmorgen even op het terras. Niet dat het zulk lekker weer was, dat ik lekker in de zon koffie kon drinken, maar een minuut of wat met de camera in de aanslag bij de vijver zitten, wil nog wel eens lonen …
De voorzienigheid was blijkbaar met me, want ik was nog maar net gaan zitten, toen er twee merels verschenen. De heer merel ging in de voederhoek zitten, waar hij gretig van de halve appel begon te snoepen. Ik koos echter voor mevrouw merel, zij streek bij de vijver neer voor een ochtendbad …
Pas nadat ze enige tijd uitgebreid had zitten poedelen, leek ze in de gaten te hebben, dat ik haar al die tijd op de korrel had. Ze wierp me een afkeurende blik toe en verdween dan in de richting van de prunus …
Twee merels scharrelden onlangs tussen de buien door bij de vijver rond …
Ze waren duidelijk op zoek naar iets eetbaars. Een lekkere vette huisjesslak leek uitkomst te brengen …
Mevrouw merel nam hem in haar snavel en gooide hem omhoog …
Na een zachte landing in het mos, was de schaal na de eerste worp echter nog niet gebarsten …
Opnieuw nam ma merel de slak in haar snavel. Hongerig en gespannen keek haar jong toe …
Met een sierlijk boogje wierp ze het slakkenhuisje voor de tweede keer omhoog …
Waarna het met een subtiel plonsje in de vijver belandde …, de jonge merel keek beteuterd toe…
“Kom jongen, we gaan weer eens gezellig samen wormen zoeken …,” meende ik ma merel nog te horen fluiten, terwijl ze over het paadje naar achteren liep …
Vandaag even een paar foto’s uit de tuin, waar het rond de pergola al langere tijd een drukte van belang is …
Eind april, begin mei werkten de merels hard aan de bouw van een nest in de pergola …
Toen het nest anderhalve week geleden even door beide vogels tegelijk werd verlaten, kon ik snel even mijn mobieltje tussen het bladerdek steken om er een foto van te maken …
Sinds begin deze week vliegen pa en ma af en aan met wormen. Voordat ze naar het nest gaan, wordt vanaf één van de uitkijkposten bekeken of de kust veilig is. In dit geval was dat het dak van de fietsenberging …
Afhankelijk van de situatie in de tuin – lees: waar de fotograaf zich bevindt – wordt dan een aanvliegroute naar de pergola gekozen. Omdat ik op het terras zat, koos pa merel in dit geval voor een duikvlucht naar de achterkant van de tuin. Bijna vanaf de grond vloog hij daarna in een steile klim naar boven om in de pergola te duiken …
Maandagmiddag was het geschetter van de merels in de tuin van de buurvrouw een tijdlang niet van de lucht. Daar moest wat aan de hand zijn …
Niet veel later hoorde ik geritsel in het bladerdek rond de bamboe in onze tuin. Ik hoefde maar een paar stappen te doen, toen ik een jonge merel in de haagbeuk zag fladderen …
Op de grond leek tussen de bamboe nog een jong te zitten, maar die heb ik niet kunnen lokaliseren. Pa merel hield vanaf de schutting de zaak nauwlettend in het oog. En dat is maar goed ook met al die katten op de buurt. Nadat ik het jong in de haagbeuk op de foto had gezet, besloot ik me terug te trekken. Vanaf het terras en vanuit huis heb ik pa en ma merel de rest van de dag geholpen om rondzwervende katten uit de tuin te houden…
Op Koningsdag hadden twee jonge merels het veiligheidshalve gelukkig wat hogerop gezocht. Ze zaten hoog en droog in de prunus, waar ze ook regelmatig van hun natje en droogje werden voorzien …
Het voeren zelf heb ik niet gefotografeerd. Zodra één van de ouders ergens in de buurt op een tak of de schutting neerstreek, ben ik onder de boom vandaan gegaan om ze niet te storen. Maar omdat de voedseltransporten door bleven gaan, heb ik er vanaf het terras nog wel een stukje video van kunnen maken …
Rond het middaguur kwam pa merel nog even bij me op het terras. Daar ging hij parmantig voor me staan. Of hij dat deed om me te bedanken voor alle goede zorgen of omdat hij gewoon ijdel is, ik weet ’t niet …, maar ik heb er wel dankbaar gebruik van gemaakt …
Daarmee sluit ik dit vierluik over de merels af. Ik sluit echter niet uit dat er op enig moment nog een vervolg komt. Er wordt intussen namelijk hard gewerkt aan bouw en inrichting van een tweede nest. Ditmaal in de pergola boven de vijver. Kijk, daar gaat ma net met wat mos in de snavel naar het nest …
Afanja's Weblog 