Vorige week donderdag heb ik weer eens een tijdje naar één van de vele ooievaarsnesten in de buurt van Earnewâld zitten kijken. Deze foto vormt de inleiding tot de rest van de serie, die morgen volgt …
Aan de waterkant
Dat is een fijn plekje met het huidige warme weertype, zal deze grutto gedacht hebben, terwijl hij naar de rand van het weiland scharrelde …
Weerbeeld mei 2016
Met maximumtemperaturen rond de 15 graden kwam mei tamelijk koel uit de startblokken. Nadat we op Bevrijdingsdag in een oostelijke stroming terecht kwamen, liepen de temperaturen echter snel op. De tweede week van mei verliep warm met vrijwel dagelijks zomerse waarden van 25 ºC op de thermometer. In de rest van de maand vertoonde het temperatuurverloop opvallend hoge pieken en diepe dalen. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 14,2 ºC, bijna 2,5 graden hoger dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
In totaal heb ik in mei 13 warme dagen kunnen noteren (maximumtemperatuur van 20,0 graden of hoger), over de periode 1971-2000 waren dat er gemiddeld 8. Ook het aantal zomerse dagen (maximumtemperatuur van 25,0 graden of hoger) loog er met 6 niet om, dat waren er in de periode 1971-2000 gemiddeld 6 …
Opvallend koud was het dit voorjaar met Pasen (gemiddeld 7,9 ºC) en Pinksteren (8,3 ºC). Zowel Pasen als Pinksteren 2016 verliepen aanzienlijk kouder dan Kerst 2015 (10,4 ºC ). Als dat een trend wordt, dan vrees ik dat over enkele jaren de schaatsen met Pasen uit het vet kunnen … 😉
De maand verliep landelijk gezien zonnig, met volgens het KNMI ca. 235 uren zon, tegen een langjarige gemiddelde van 213 uren. Het zonnigst was mei in het Waddengebied, Terschelling had met ruim 265 uren de meeste zonneschijn. Het zuiden was het somberst met lokaal niet meer dan ca. 210 uren zonneschijn. In Fryslân hadden we deze maand zeker niet te klagen over de hoeveelheid zon, maar ook hier was het in de tweede helft van de maand regelmatig bewolkt …
In de eerste drie weken van mei viel er in ons tuintje nog geen 10 mm regen. Pas op 23 mei kregen we hier regen van betekenis, maar uiteindelijk viel er in de hele maand in ons tuintje slechts 35 mm regen, tegen normaal over de periode 1971-2000 ongeveer 55 mm. In het zuiden en zuidoosten van het land kwam het aan het eind van de maand onder invloed van zware (onweers)buien tot wateroverlast …
Hier in het noorden viel net genoeg regen om bermen en kruidenrijke weilanden van voldoende vocht te voorzien, zodat allerlei voorjaarsbloeiers volop tot hun recht konden komen …
Reikhalzende keeltjes
Als jullie het niet erg vinden, blijf ik nog een bij de jonge vogels. Al geruime tijd had ik merels in ons tuintje af en aan zien vliegen met nestmateriaal. Steevast doken ze aan de achterkant van de pergola bij de schutting in de hedera, en daar had ik dan ook al eens vruchteloos gezocht om te zien waar het nestje zat …
En zo ging het de afgelopen week ook met rupsen, wormen en ander voedzaam materiaal. Dat er ergens een nestje met jongen tussen de dichte begroeiing van de klimop moest zitten, was wel duidelijk. Maar waar … Ook het intussen zacht hoorbare gepiep wanneer er verse mondvoorraad werd aangevoerd, bracht nog niet direct duidelijkheid …
Gistermiddag heb ik eens een tijdje zitten kijken wat er nu eigenlijk gebeurde, wanneer één van de ouders in de klimop was verdwenen. Toen werd duidelijk wat er zich afspeelde. De ouders duiken inderdaad aan de achterkant van de pergola in het groen. Daarna lopen ze vanaf het terras gezien al ritselend van links naar rechts het door gebladerte naar de rechterkant van de pergola. Een mooie manier om buurkatten en andere rovers op een dwaalspoor te brengen …
Bijna helemaal aan de rechterkant – bijna boven de steunpaal – zit het nestje. Nadat één van de ouders net weer was vertrokken, heb ik de camera aan het begin van de middag even voorzichtig door het groen bewogen om een paar foto’s te maken van de vier aandoenlijke reikhalzende keeltjes …
Geoorde futen met jonkies
Woensdagmiddag ben ik nog even een keer naar de Kop van Overijssel gereden om wat foto’s en video-opnamen te maken van de laatste werkzaamheden van de rietsnijders dit seizoen. Daar kom ik binnenkort zeker nog eens op terug, nu wil ik wat foto’s tonen die ik na afloop van het bezoek aan de rietsnijders heb gemaakt in de nieuwe natuur bij Wetering-Oost. Vanuit de vogelkijkhut spotte ik tot mijn verrassing al snel weer één van de geoorde futen, die ik hier op 22 april ook al had gefotografeerd …
Plotseling zag ik tot mijn nog grotere verrassing een klein kopje tussen de veren van de fuut opduiken … jawel, ze had een klein geoord fuutje op haar rug …
Even later verscheen ook papa fuut ten tonele met verse mondvoorraad, en dat viel zo te zien goed in de smaak …
(onderstaande foto’s aanklikken om te vergroten)
Papa fuut duikt op met verse hapjes (1)
Papa fuut duikt op met verse hapjes (2)
Papa fuut duikt op met verse hapjes (3)
Zodra het kroost de aangevoerde waar had weggewerkt, verdween papa fuut weer onder water om opnieuw op jacht te gaan …
Mama weerde zich intussen ook goed, want terwijl pa onder water op jacht was, wist zij ook een hapje voor haar kroost te vangen, en dat werd met een gymnastische oefening aan de jongen overhandigd …
(onderstaande foto’s aanklikken om te vergroten)
Mama fuut vangt ook een hapje voor de jeugd (1)
Mama fuut vangt ook een hapje voor de jeugd (2)
Mama fuut vangt ook een hapje voor de jeugd (3)
Kijk eens aan, het ene hapje is nog maar nauwelijks weggewerkt, of daar is pa alweer met de volgende lekkernij …
En zo bleef dat zich maar herhalen … duiken, vangen, afleveren en weer doorgaan. Het was een mooi en vertederend gezicht hoe de jongen keer op keer liefdevol gevoerd werden …
Zo’n drie kwartier later zette ma – zo te zien op verzoek van één van de jonkies – koers naar de zwaluwenwand. Voor mij was dat het sein om er eerst maar een punt achter te zetten. Ik heb er ten volle van genoten …
Mijn fotomaatje is gistermiddag nog even naar de betreffende locatie gereden. Zij had daarbij het geluk om de jonkies zelf volop te zien zwemmen en duiken, voor Jetskes’ beeldverslag van de zwemmende en duikende jonkies: klik hier!
Skywatch Friday 387
Wij leven in een klein landje, maar de verschillen in het weer kunnen er groot zijn, dat werd deze week weer duidelijk. Terwijl het hier in het noorden vrijwel de hele week zonnig en droog was, kwam de regen in het zuiden van het land regelmatig met bakken uit de lucht met overstromingen tot gevolg …
We live in a small country, but the differences can be great, that was clear again this week. While the weather here in the north was sunny and dry almost the whole week, in the south of the country the rain regularly came pouring down from the sky, resulting in floodings …
Dit was dan ook zo ongeveer de meest interessante lucht die ik deze week heb kunnen fotograferen …
So, this was just about the most interesting sky that I could photograph this week …
De foto’s zijn woensdagmiddag gemaakt bij de vogelkijkhut en de zwaluwenwand bij Wetering-Oost in de Kop van Overijssel (kaart Google Maps) …
The photos were taken on Wednesday at the bird hide and the swallow wall in Wetering-Oost in the province Overijssel (Google Maps) …
Er vlogen wat zwaluwen rond de zwaluwenwand, maar wat er op het water gebeurde, was eigenlijk veel interessanter. Daar zwom namelijk een geoorde fuut met een paar jongen op haar rug. Op de onderstaande foto kun je haar nog net zien zwemmen. Morgen laat ik daarvan een fotoserie zien op mijn weblog. Dit is dus eigenlijk een teaser … 🙂
There were some swallows flying around the wall, but what happened at the water was actually much more interesting. There was a black-necked grebe swimming around with some youngsters on her back. In the picture below you can just see her swim. Tomorrow I will publish a series of photos of this beauty. So, this is actually a teaser … 🙂
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
10 jaar geleden: een jonge ree
Meestal plaats in maar één logje per dag, maar vandaag publiceer ik bij wijze van uitzondering een tweede logje, en wel met een paar foto’s die ik vandaag precies tien jaar geleden heb gemaakt. Sommige momenten en sommige gebeurtenissen vergeet je niet, die blijven je waarschijnlijk je leven lang bij. De warme en zonnige middag van 2 juni 2006 deed zich zo’n moment voor …
Die middag week ik tijdens een fotokuiertje in het Weinterper Skar af van mijn normale route. Ik liep nu eens niet rechtstreeks naar het bankje bij de dobbe, maar ik maakte even een omweg naar het stukje kruidenrijk hooiland aan de oostelijke rand van het gebied. Op zoek naar vlinders had ik nog maar een paar meter door het lange gras gelopen, toen ik ineens een donkere gedaante vlak voor me in het gras zag liggen. Even schrok ik, omdat ik dacht dat het een hond was, maar ik was al snel over de schrik heen
…
Daar lag een jonge ree aan mijn voeten in het gras. Waarschijnlijk had de moeder mij zien aankomen, waarna zij zich ongetwijfeld even had teruggetrokken in de omliggende bosschages. Voorzichtig liep ik -netjes afstand houdend- een half rondje om haar heen. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, heb ik nog even naar dat betoverend mooie plaatje staan kijken. Daarna ben ik met nog nabonzend hart rechtstreeks teruggelopen naar het pad …
Terug bij het pad naar de dobbe, kwam een collega-fotograaf aangelopen. Samen liepen we op naar het bankje bij de dobbe. Daar raakten we aan de praat en maakte ik kennis met Heidehipper, die tegenwoordig bekend staat als Geert van Geert sines. Het werd een gesprek dat we ons allebei nog steeds goed herinneren. Toen onze wegen een uurtje later scheidden, heb ik Geert nog even gewezen op de jonge ree. Sindsdien maken nog regelmatig een praatje wanneer we elkaar ergens in de natuur treffen …
Afanja's Weblog 