Ik wist wel dat er nog wat was, maar wat dan …
Vanmiddag schoot het me ineens te binnen, ik had nog een laatste kleine fotoserie van mijn rondrit op Koningsdag liggen …
Tussen Nes en Aldeboarn kwam ik langs dit fraaie tafereel in een weiland …
Het geheel was het aanzien al waard, maar mijn aandacht werd vooral getrokken door een pony en een kauw op de voorgrond …
De kauw verzamelde zijn nestmateriaal bij de pony, en die leek dat maar wat lekker te vinden …
In het eerste weekend van mei hadden we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Met het oog op de staat van mijn gezondheid kwam dat niet echt goed uit, maar daar hoefden de jongens niet de dupe van te worden …
Pepijn vermaakte zich vanaf het eerste moment weer uitstekend met de garage en de autootjes, en daar kwam in de loop van het weekend nog een legertje ridders bij ook. Om nog even van het mooie weer te kunnen genieten, brachten Aafje en Pepijn de middag deels door in de kinderboerderij …
Tijmen had zich erop verheugd om met mij op pad te gaan om ergens in de natuur wat te fotograferen, en dus legde ik hem zaterdagmiddag meteen de keuze voor waar hij naar toe wilde: bos, heide of water. Tot mijn grote vreugde koos Tijmen voor het bos. Dat betekende dat we mooi even een ritje naar de Ecokathedraal konden maken, een stukje bos met voldoende plekjes om her en der even te kunnen zitten …
Zodra we ter plekke uitstapten zei Tijmen: “O, we moeten hier dus wel voorzichtig zijn …,” terwijl hij naar het bord ‘Betreden op eigen risico’ bij de ingang van het terrein wees …
Tijmen keek zijn ogen uit bij al die wonderlijke bouwwerken, hij schakelde meteen over op de fotografiemodus …
En voor wie nu denkt: “Ach, zo’n kind klikt natuurlijk zomaar wat met zijn camera …” Niets is minder waar! Terwijl ik regelmatig even ergens op een muurtje of een andere stapel stenen ging zitten, was goed te zien, dat Tijmen wel degelijk op zoek ging naar mooie standpunten en composities …
Nadat we voor de tweede maal even ergens op een muurtje wat hadden zitten kletsen, eten en drinken, begon Tijmen al snel weer rond te struinen met zijn camera. Nu richtte hij zich vooral op de natuur …
“Ik heb een rood juffertje gefotografeerd, pake,” hoorde ik even later. Nadat ik me weer bij hem had gevoegd, wees Tijmen me het juffertje aan, zodat ik ook mijn eerste juffertje van het jaar kon fotograferen …
Ook met het fotograferen van een bont zandoogje was Tijmen me even later te snel af. Zijn dag kon duidelijk niet meer stuk. En die van mij ook niet trouwens …
Ruim een uur later stonden we samen weer bij de ‘Porta Celi’, daar heb ik nog even een plaatje van ons samen gemaakt …
Op weg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Smalle Ee, waar we nog even genoeglijk samen bij een picknicktafel aan de waterkant hebben gezeten. Het was een vermoeiend dagje, maar het was weer alleszins de moeite waard!
Een weiland vol bloemen is mooi …, heel mooi!
Een weiland vol bloemen met een ree aan de slootkant is zo mogelijk nog mooier …
Dit fraaie tafereel speelde zich onder fluks voorbij drijvende wolken af in een weiland net ten zuiden van het Weinterper Skar …
Vandaag vieren we het feit dat we sinds het eind van de Tweede Wereldoorlog 70 jaar in vrede en vrijheid leven. Op vrijwel alle kerktorens die de skyline van Fryslân bepalen, wappert vandaag de Nederlandse of de Friese vlag fier in top …
In Fryslân wordt Bevrijdingsdag o.a. gevierd met vier kolonnes met oude militaire voertuigen, die ieder een deel van de provincie doorkruisen. Een twintigtal van de laatst levende Canadese veteranen die in 1945 een bijdrage hebben geleverd aan de bevrijding van Fryslân is dezer dagen te gast in Fryslân en neemt deel aan de zegetocht door de provincie. Ik heb vanmorgen de kolonne die de zuidelijk route rijdt opgewacht tussen Nijega en Opeinde …
Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij de Nederlandse oorlogsslachtoffers. Allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, en daarna in oorlogssituaties en bij vredesoperaties …
Het oorlogsmonument in het Van Haersmapark in Drachten (gemeente Smallingerland) bestaat tegenwoordig uit een driedelige beeldengroep (foto boven). In 1955 werden er een wit kruis en een gemetselde muur in het park geplaatst ter nagedachtenis aan 16 medeburgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen …
Op de muur is een stenen gedenkplaat aangebracht met de tekst:
‘FALLEN FOAR FRIJDOM EN RJOCHT ACHTSJENDE DE MIENSKIPLIKE SAEK HEGER AS IT LIBBEN FAN HARSELS’
voor niet-Friestaligen:
‘GEVALLEN VOOR VRIJHEID EN RECHT DE GEMEENSCHAPPELIJKE ZAAK HOGER ACHTEND DAN HET EIGEN LEVEN’
Hieronder zijn de namen van 16 oorlogsslachtoffers uit de gemeente Smallingerland aangebracht …
In april 2001 werd er bij het hierboven beschreven monument een Joods monument geplaatst. Dit is een sculptuur, bestaande uit veertien zuilen van verschillende lengtes die van boven zijn afgekapt. Op elke zuil staat de naam van een joodse slachtoffer. Tevens is een gele davidster op de zuilen aangebracht. De afgekapte zuilen geven aan dat de levens van de slachtoffers ruw zijn afgebroken. Bovendien zijn de zuilen tegen elkaar geplaatst om te symboliseren dat de joden in de concentratiekampen steun bij elkaar zochten …
In januari 2007 werd er een Zigeunermonument aan de beeldengroep toegevoegd. Dit Zigeunermonument is een sculptuur van Belgisch hardsteen. Het verbeeldt een woonwagen, met in het midden een breuk. In deze breuk zijn de namen van de slachtoffers aangebracht. De sculptuur is geplaatst op een ronde, stenen sokkel …
Na een stille tocht, die vanuit het centrum van Drachten naar het Van Haersmapark voert, worden hier vanavond om 19:30 kransen gelegd, waarna er om 20:00 uur twee minuten stilte in acht wordt genomen.
Opdat wij nooit vergeten!
Hoewel het tot op dat moment op Koningsdag al een zeer geslaagde fotomiddag was, was mijn missie nog niet helemaal geslaagd …
Voordat ik van huis ging, had ik namelijk tegen Aafje gezegd dat ik een rondje Nes-Aldeboarn wilde rijden, omdat ik daar de eerste grutto van het jaar hoopte te kunnen fotograferen …
Op pakweg 3 km afstand van de grazende reeën, kreeg ik meer dan ik had gehoopt …
Links van de door het weidegebied slingerende landweg zag ik niet één, maar twee grutto’s in een weiland staan …
En ze stonden niet alleen …, nee, ze voerden in het kader van hun balts ook nog een mooie dans voor me op …
Volgende missie m.b.t. de grutto: de koning van de weide op een dampaal fotograferen. 🙂
Je hebt van die dagen, waarop je het ene na het andere mooie tafereeltje op je pad treft. Koningsdag was weer eens zo’n dag, en daarvoor hoefde ik me niet eens in de drukte van een of ander stadscentrum te begeven …
Ik zat nog niet eens een minuut weer in de auto, nadat ik de overstekende kiekendief had gekiekt, toen ik amper 500 meter verderop aan de andere kant van de Peansterdyk een paar reeën bij de rietkraag langs de Botmar zag staan …
Meneer de bok had me al snel gezien, maar hij trok zich niets aan van mijn aanwezigheid en bleef rustig staan grazen …
Mevrouw geit leek wat meer verontrust, want na een paar hapjes hief ze steevast haar kop even op om de omgeving even in ogenschouw te nemen …
Afanja's Weblog 