Nu ik ben overgeschakeld op de eindejaarsmodus, heb ik eerst de herfstbladeren die mijn header de laatste weken sierden maar eens opgeruimd. De nieuwe header toont de ondergaande zon achter de scheve kerktoren van Aldeboarn, zoals ik die in december 2013 heb gefotografeerd …
Op 17 december 2009 werden we hier wakker met een pak sneeuw van ruim 35 cm. De maximumtemperatuur kwam die dag in ons tuintje niet hoger dan -2,1 ºC. Dat was het begin van een lange, koude en vooral ook fotogenieke witte winter, waarin het laatste restje sneeuw pas na 69 dagen uit ons tuintje was verdwenen …
Hoe anders is het beeld vandaag. Het is de hele dag grijs en er valt vrijwel voortdurend motregen. Dit is echt het tegendeel van het fotogenieke weer van 5 jaar geleden. De maximumtemperatuur is in ons tuintje vanmiddag opgelopen tot 8,6 ºC, en de komende dagen lijkt het nog warmer te worden …
Omdat ik vandaag toch naar buiten moest om een paar zaken te regelen, heb ik vervolgens ook nog maar even een ritje over het platteland gemaakt. Een mens moet tenslotte toch wat …
Het overkomt me niet zo vaak, maar op deze druilerige dag heb ik echt niks interessants voor de camera gekregen. Daarom heb ik de foto’s van de grote zilverreiger en de buizerd, die ik twee weken geleden heb gemaakt op de Alle om Slachte bij Earnewâld, maar uit het archief getrokken. Aangezien het weerbeeld de komende dagen weinig beter lijkt te worden, heb ik besloten m.i.v. morgen maar over te schakelen op de eindejaarsmodus. Ik ben eerst wel even weer uitgekuierd, daarom zal ik hier de rest van het jaar wat (nog niet eerder gepubliceerde) foto’s uit het archief de revue laten passeren …
Sinds april had ik hem niet meer gezien, maar ik had de fazanten zaterdagmiddag nog maar nauwelijks 200 meter achter me gelaten, toen ik ineens de zwarte ree weer zag, die ik hier in het verleden diverse keren heb kunnen fotograferen …
En ditmaal liep er nog zo’n fraai donker gekleurd exemplaar aan zijn zijde …
Hoe donker ze zijn, is pas goed te zien als er van links ook nog een normaal getinte ree het beeld binnen stapt …
Uitzonderlijk zacht, droog en zonnig, daarmee is de herfst van 2014 in enkele woorden duidelijk omschreven. In navolging van vrijwel alle voorgaande maanden dit jaar, waren ook de maanden september, oktober en november aanzienlijk warmer dan normaal. In september heb ik in ons tuintje 21 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0°C of hoger) geteld en 3 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0°C of hoger). Ook in oktober heb ik nog 3 warme dagen kunnen noteren …
(de kleine foto’s in dit artikel kunnen worden vergroot door erop te klikken)
Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje in de herfst van 2014 uit op 12,1 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 9,8 ºC over de periode 1971-2000. Daarmee was de herfst in ons tuintje dus 2,3 ºC warmer dan normaal. Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur uit op 12,4 °C tegen 10,6 °C normaal. De herfst van 2014 was daarmee de op één na zachtste sinds het begin van de regelmatige waarnemingen in 1706 …
De eerste nachtvorst heb ik pas op 21 november kunnen noteren, toen daalde de temperatuur even tot -1,4 °C. De rest van de maand bleef de temperatuur boven het vriespunt steken. Bij het KNMI in De Bilt daalde de temperatuur pas op 25 november onder het vriespunt. Normaal telt de herfst in De Bilt zeven vorstdagen (minimumtemperatuur lager dan 0,0 °C) …
De herfst van 2014 was ook uitzonderlijk droog. Met 101 mm viel er in ons tuintje minder dan de helft van de neerslag die er normaal in de herfst valt (ca. 231 mm). Ook landelijk was de herfst erg droog, gemiddeld viel er over het land 136 mm regen tegen een langjarig gemiddelde van 243 mm …
Een zonnemeter heb ik nog steeds niet, maar als het KNMI tot de conclusie komt dat de herfst met gemiddeld over het land 376 uren zonneschijn, tegen een langjarig gemiddelde van 320 uren, zeer zonnig was, dan geloof ik dat meteen. Dat beeld kan ik hooguit bevestigen door te kijken naar het aantal vlinders, libellen en vliegen dat nog tot begin december actief was …
Intussen is de winter grijs en nat uit de startblokken gekomen. Wat mij betreft mag het echt gaan winteren met sneeuw en ijs, zodat we langzaam maar zeker in de kerstsfeer komen. Daar ziet het echter geenszins naar uit. Veel meer dan een enkel graadje nachtvorst lijkt er voor de rest van het jaar niet meer in te zitten, zodat we een groene Kerst tegemoet lijken te gaan.
We hebben hier weer allerlei weer gehad deze week, van voortjagende buien met hagel en onweer tot helderblauwe luchten …
We’ve had all kinds of weather again this week, scudding rain with hail and thunderstorms to clear blue sky …
Maandag heb ik bijna 20 minuten kunnen genieten van een hagelbui met een regenboog boven Pean die nu eens verscheen en dan weer verdween …
Monday I spent nearly 20 minutes to enjoy a hailstorm with a very photogenic rainbow, which sometimes appeared and then disappeared again …
Als hij er op tijd bij was, dan moet deze boer rijk zijn geworden met die pot met goud op zijn erf … 😉
If we was in time, this farmer must be rich now with that pot of gold on his land … 😉
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Na ons bezoekje aan het Weinterper Skar, hebben Jetske en ik gisteren op de terugweg nog even een tussenstop gemaakt op de nieuwe parkeerplaats aan de Poostweg bij Olterterp. Zodra we vanaf de nieuwe parkeerplaats het bos in gaan, splitst het pad zich in tweeën. Wij houden links aan …
Het zonlicht speelt mooi tussen de bomen door en trekt lange schaduwen over de licht golvende bosgrond, dat intussen is bedekt met de laatste van de bomen gewaaide herfstkleuren …
Nadat we nogmaals een afslag naar links hebben genomen, treffen we aan het eind van het pad een paar zeecontainers aan. Dit is de materiaalberging van de plaatselijke ijsclub …
We staan hier op de oever van het Witte Meer. Deze midden in het bos gelegen plas vormt tijdens èchte winters de ijsbaan van Beetsterzwaag. Omdat je daar vrijwel nooit last hebt van een harde wind, is het een ideale en zeker ook sfeervolle plek om een paar baantjes te trekken …
Maar ook in voorjaar, zomer en herfst is het een plekje waar ik graag eens even kom. Het is er eigenlijk altijd stil, en dat maakt het in combinatie met de bankjes en het fraaie uitzicht een heerlijk plekje om eens wat te zitten mijmeren …
Wat een verschil met 11 december 2012. Op die dag maakten Jetske en ik hier een fotokuier, terwijl er een sfeervol laagje sneeuw in het bos lag …
Na een stormachtige nacht was het vandaag weer stralend mooi weer, en dus besloten mijn fotomaatje Jetske en ik vandaag rond het middaguur om maar even een fotokuiertje te maken in het Weinterper Skar. Eens even kijken hoe het er daar voor staat na de werkzaamheden die er onlangs zijn uitgevoerd. De rijplaten die de paden een paar weken geleden bedekten, zijn inmiddels weer weggehaald, maar het nieuw gebaande bospad is voorlopig nog afgesloten met een overdwars liggende boom en wat takken …
De dobbe lag er mooi bij onder een strakblauwe lucht, maar de straffe wind verhinderde helaas het ontstaan van fraaie weerspiegelingen op het wateroppervlak. Recht boven ons cirkelden enige tijd een paar buizerds in de lucht. Een mooie foto heeft me dat niet opgeleverd, ik was al lang blij dat ik op de been bleef, want dat gecirkel vlak boven ons deed me even flink wankelen …
Verder was er weinig te beleven rond de dobbe. Lang zijn we er dan ook niet gebleven. Ik heb zelfs niet even op het bankje gezeten, want dat stond pal op de wind, en die wind maakte het allerminst warm. Jetske heeft nog een tijdje geknield aan de waterkant gezeten om wat foto’s te maken. Of dat nog iets bijzonders heeft opgeleverd, weet ik niet, maar misschien zien we de resultaten een dezer dagen wel verschijnen op Schrijven met licht …
Op de terugweg besloten we toch het nieuwe pad maar eens te volgen, daar was Jetske tenslotte nog nooit langs gekomen. En dat ene boomstammetje kon ons vanaf deze kant toch echt niet tegenhouden …
Omdat we op de heenweg ter hoogte van de brug over het Koningsdiep vertraging opliepen als gevolg van werkzaamheden aan de N31, besloten we terug te rijden via de Poostweg. Daar besloten we bij de nieuwe parkeerplaatsen ter hoogte van het Witte Meer nog even een tussenstop te maken …
Afanja's Weblog 