Drijfijs op ’t Wad

Waar afgelopen nacht en vanmorgen de golven van de Waddenzee tegen de zeedijk beukten, was vorige week slechts een schier oneindige vlakte van sneeuw en ijs te zien zo ver het oog reikte …

130125-1306x

Normaal gesproken kun je vanaf dit punt bij Paesens-Moddergat (kaartje Google Maps) de Waddeneilanden Schiermonnikoog en Ameland zien liggen, door de nevel boven de sneeuw- en ijsmassa was daar vorige week vrijdag geen sprake van …

130125-1303x

Natuurlijk kon ik het niet laten om ook ditmaal weer even over de dijk te klimmen, zodat ik even een fotokuiertje langs de vermaarde palenrij kon maken …

130125-1304x

Het werd maar een kort kuiertje deze keer. Om te beginnen was het er snijdend koud, maar belangrijker nog: ik zag het niet zo zitten om daar ergens aan het uiteinde van de wereld ten val te komen …

130125-1308x

Nadat ik even een paar shots had gemaakt van een aantal van de berijpte paaltjes en het drijfijs dat daar achter op de Waddenzee op en neer deinde, vond ik het al snel welletjes …

130125-1312x

Voetje voor voetje terug naar de zeedijk was het motto op dat moment, terug naar de hopelijk snel weer warme auto …

130125-1309x

Een bijzonder bruggetje

Nadat Jetske en ik vorige week dinsdag tijdens onze fotokuier in het bos bij de Poostweg de mountainbiker uit zicht hadden zien verdwijnen, lieten wij het fietspad achter ons …

121211-1114x

We vervolgden onze weg in westelijke richting en staken enkele minuten later de Scherpschutterslaan over. Wat een verschil met eind oktober, waar toen de bomen nog voorzien waren van een kleurrijk bladerdek, leek nu de kerstversiering al te zijn opgehangen …

121211-1221x

Ineens herinnerde ik me dat we nu op een pad kwamen dat er eind oktober niet al te best bij lag, en dat was nu -bijna twee maanden later- weinig anders. Het eerste stukje ging nog wel …

121211-1126x

Enkele meters verderop restte ons niets anders dan voetje voor voetje langs de haag te schuifelen, want bij een misstap zakte je tot de enkels in de modder. Jetske had daarbij het geluk dat ik voorop liep, waarbij ik zo ongeveer alle sneeuw van de haag in mijn nek kreeg …

121211-1130x

Nadat we deze hindernis hadden genomen, kwamen we uit bij het bruggetje met die bijzondere overkapping en het hek in met midden, dat ik eind oktober voor het eerst had gezien …

121211-1137x

Aan de zuidkant was de sneeuw van de overkapping al gesmolten, aan de noordkant gaf het laatste beetje sneeuw het poortje nog net wat meer cachet …

121211-1142x

Dichterbij gekomen zagen we dat er voetafdrukken in het dunne laagje sneeuw op het bruggetje stonden …

121211-1144x

Ik weet het … het hoort niet, maar ik kon het niet laten … De voetafdrukken liepen door aan de andere kant van het hek, en dus kon ik het niet laten om even aan het hek te voelen. In oktober zat het op slot, nu zwierde het in één keer open …

121211-1153x

Tja, en dan kruipt het bloed waar het eigenlijk niet kan gaan … Of we nu wilden of niet, we moesten nu toch even met eigen ogen zien wat er zich aan de andere kant van hek en heuvel bevond …

121211-1150x

Wel, ik kan jullie vertellen dat we het intussen weten, maar uit privacy-overwegingen gaan we daar nu eens lekker niks over zeggen …

121211-1139x

Wil je weten waarom het jaartal 1748 op het hek staat? Dan verwijs ik je naar het logje over het rondje Lauswolt dat ik eind oktober heb geschreven.

De lange witte winter (1)

Jongens, wat hebben we een prachtig begin van de winter meegemaakt de afgelopen dagen. Jammer dat het inmiddels weer voorbij is, maar de winter is nog lang, wie weet wat ons nog te wachten staat in de komende maanden …

Om toch nog wat in de winterstemming te blijven, begin ik vandaag met de serie “De lange witte winter”. In deze serie neem ik jullie m.b.v. foto- en videomateriaal mee terug naar de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten…

121209-0001x

Deel 1 is getiteld “Een groen en blauw begin” en speelt zich af op 1 december 2009, het begin van de meteorologische winter. De toeschouwer wordt op die stralende dag meegenomen langs fraai spiegelende sloten, een gigantisch glinsterend spinnenweb, dat door duizenden spinnetjes over een heel weiland is uitgespannen en een fenomenaal mooi blauw uur aan het Nannewiid. Deel 1 eindigt met dreigende wolken, die mooi worden weerspiegeld in een van de vennetjes in het Weinterper Skar. “De lange witte winter” kan op volledig scherm in HD kwaliteit worden bekeken …

Volgende week zondag deel 2: “De winter doet zijn intrede”.

Ondergelopen land bij de Hooidammen

Zodra de D weer (bijna) in de maand zit en de eerste voortekenen van de naderende winter voelbaar zijn, neem ik meestal wel even een kijkje bij het ondergelopen land bij de Hooidammen (kaartje Google Maps)

121128-1115x

Afgelopen woensdag was het weer zover. Het voelde prettig fris aan en de lucht was goeddeels staalblauw, alleen boven de noordwestelijke horizon schoven wat wattige wolken voorbij …

121128-1113x

Als het gaat vriezen, dan is dit ondergelopen land, dat grenst aan Nationaal Park de Alde Feanen, één van de eerste plekjes in de buurt van Drachten waar op natuurijs geschaatst kan worden …

121128-1117x

Op de meeste plaatsen is het water amper dieper dan pakweg 15 tot 20 centimeter, maar het blijft oppassen, want er lopen ook sloten door het gebied, en die zijn toch echt wat dieper …

121128-1151x

Voorlopig luidt de belangrijkste conclusie dat er voldoende water op het land staat om in de winter van 2012-2013 de eerste streken op natuurijs te kunnen maken. Laat maar komen die winter …

121128-1149x

Ook een merel nam de situatie vanaf een hek in ogenschouw, ook hij zag dat het goed was, maar of hij net als ondergetekende uitkijkt naar de winter, dat is maar zeer de vraag …

121128-1148x

Op onbekend terrein

Terwijl ik voor dat hek stond, was ik even helemaal het spoor bijster. Dit was duidelijk niet Rutger Hauers’ woonstede, want die bevindt zich veel dichter bij de Poostweg, en bovendien leek het er niet eens op. Maar wat was het dan wel …, waar bevond ik me nu precies …?

121026-1248x

Omdat ik net over een pad was gekomen waar ik bijna tot mijn enkels in de modder zakte, zag ik het niet zitten om via dezelfde weg terug te keren. Ik besloot mijn weg maar gewoon te vervolgen, ik zou wel zien ik waar ik uit zou komen …

121026-1249x

Een paar minuten later zag ik ineens een bruggetje, dat verscholen in het bos over een sloot of gracht leidde. Intussen was elke stap extra me eigenlijk al teveel, maar desondanks kon ik de verleiding niet weerstaan om dat bijzondere bruggetje eens wat nader te bekijken …

121026-1250x

Het bleek te gaan om een oud ijzeren bruggetje met een houten dek, dat net als de bospaden was bedekt met een laag bladeren. Midden op de brug stond een wel heel bijzonder ijzeren hek. Stapje voor stapje de draagkracht van het bruggetje testend ben ik even tot aan dat hek gelopen …

121026-1251x

Het hek leek beter in de verf te zitten dan de brug, maar het zat op slot, en wellicht is dat al sinds 1748 het geval. Het erachter gelegen eilandje bleef zodoende onbereikbaar voor me, en misschien was dat maar beter ook …

121026-1252x

Nadat ik nog even een foto vanaf de noordkant had genomen, heb ik mijn weg maar weer in zuidelijke richting vervolgd. Daar lonkte zo te zien het licht van een open vlakte en daar werd me even later ook ineens duidelijk waar ik was …

121026-1253x

– wordt vervolgd  –

Herfst aan de Scherpschutterslaan

Na een aantal grijze dagen op rij, scheen de zon hier donderdagochtend even. Let wel, ik schrijf bewust ‘even’, want toen ik zo ver was om ergens een zonnig fotokuiertje te maken, trok de lucht alweer helemaal dicht en korte tijd later regende het zelfs even …

121026-1236x

Vrijdag kreeg ik een herkansing, en die heb ik met beide handen aangegrepen. Aan het begin van de middag besloot ik even naar de Poostweg tussen Olterterp en Beetsterzwaag te rijden. Daar startte ik mijn herfstkuier over de Scherpschutterslaan

121026-1237x

Een paar maal per jaar maak ik hier toch wel een kuiertje. Bijna altijd ga ik dan al snel linksaf naar het Witte Meer, beter bekend als de ijsbaan van Beetsterzwaag. Ditmaal besloot ik de ijsbaan letterlijk links te laten liggen en wat verder door te lopen over de Scherpschutterslaan …

121026-1238x

Al kijkend en fotograferend liep ik een tijdje over de knisperende herfstbladeren die de Scherpschutterslaan als een dik tapijt bedekten. Toen ik op zeker moment eens achterom keek, realiseerde ik me dat ik al een stuk verder was gelopen, dan ik me eigenlijk had voorgenomen …

121026-1245x

Ik kon nu twee dingen doen: op mijn schreden terugkeren en gewoon over de Scherpschutterslaan terug lopen naar de auto, of het eerste het beste pad naar rechts nemen, zodat ik een stukje verderop terug kon lopen over het pad dat parallel loopt aan de Scherpschutterslaan en dat grenst aan Rutger Hauer’s stulpje …

121026-1246x

Korte tijd later stond ik voor een wit hek dat de toegang tot een landhuis afsloot …

121026-1247x

– wordt vervolgd –

Pas op voor kwade rammen

Terwijl ik woensdagmiddag zo goed en zo kwaad als het ging tussen de buien door bleef koersen, kwam ik in de buurt van Tijnje langs een hek waaraan een wit bord hing met daarop een zwarte tekst …

120919-1510x

Had ik dat nu goed gezien, stond er “Pas op Kwade ram” …? Toch maar even de auto in de achteruit om de tekst nog eens goed te kunnen lezen, zodat ik er meteen ook een paar foto’s van kon maken …

120919-1512x

In mijn jongste jaren heb ik op de boerderij geleerd om altijd en overal respect te hebben voor een stier, en daar niet te dicht bij in de buurt te komen. Dat ook rammen zo gevaarlijk kunnen zijn, dat er voor gewaarschuwd moet worden, was nieuw voor me. Maar ja, schapen en rammen werden er op de bewuste boerderij indertijd niet gehouden …

120919-1514x

Ik heb die kwade ram overigens niet gezien in dat weiland. Voor zover ik kon zien, liepen er alleen maar makke schapen, maar hij zal zich op dat moment waarschijnlijk achter in het weiland hebben opgehouden …

120919-1513x

Deze nog maar een paar dagen oude fotoserie kreeg meteen actualiteitswaarde, toen ik gisteravond een bericht zag onder de kop Ram doodt boer. Een bejaarde boer is op zijn erf bij Veghel vermoedelijk op de horens genomen door een ram. De man is zaterdag in het ziekenhuis bezweken aan zijn verwondingen. Ik blijf voortaan wel uit de buurt.