Een kleurig slot

De zon kregen we die dagen aan de Bonke niet meer te zien, maar op de tweede dag begon het tegen de avond wel even wat op te klaren. De dikste wolken begonnen te wijken en de hoogste wolken werden nog even fraai uitgelicht. Tijd om even een rondje om het huis te lopen met de camera in de aanslag …

Binnenshuis was de dag gezellig en kleurig genoeg geweest. De roze wolken gaven op de valreep ook buitenshuis nog even wat kleur aan de dag. Terug bij de voordeur zag ik dat de maan me door de vochtige atmosfeer vriendelijk toelachte.

Eerste kwartier … mooi! Bij helder en droog weer lukte het om daar in de loop van de avond ook nog wat plaatjes van te schieten. Morgen meer maan …

Na de mist

Nadat de mist van de jaarwisseling was opgetrokken, zijn wij weer voor een paar dagen afgereisd naar het huis van de kinderen aan de Bonke. Pa en ma wilden er graag samen even een paar dagen tussenuit. Aan ons de schone taak om een paar dagen op huis, hond en kleinzoons te passen …

Dat vinden wij normaal gesproken helemaal geen straf. Tijdens diverse ‘oppasdiensten’ heb ik daar de laatste jaren al heel wat mooie foto’s kunnen maken zonder dat ik er veel voor hoefde te doen. Hoewel het er begin dit jaar af en toe flink waaide, kwamen de foto’s me er ditmaal vanwege de aanhoudende regen bepaald niet aanwaaien …

Dag van de Elfstedentocht

De – voorlopig – laatste Elfstedentocht is verreden op 4 januari 1997. Dat is intussen dus ruim 23 jaar geleden. Daarmee zitten we op dit moment in de langste Elfstedentochtloze periode sinds de oprichting van de Vereniging De Friesche Elfsteden op 15 januari 1909.

Op dit moment is er op de weerkaarten en in de weerpluim nog niets te zien wat op serieus winterweer wijst. Om de cultuur en de verhalen van De Tocht overeind te houden, en vooral ook om de moed erin te houden, wordt in Fryslân vanaf dit jaar op 15 januari De dag van de Elfstedentocht’ georganiseerd ...

18 februari 2018 – open water bij de finishlijn van de Elfstedentocht in de Bonkefeart

Dat we de moed niet te snel op moeten geven, hebben we twee jaar geleden nog kunnen zien. Toen hadden we tot half februari geen vorst van betekenis gehad, maar in de laatste week van februari werd het ineens winter. Wij zaten indertijd hemelsbreed op amper een kilometer van de finish aan de Bonke. Het vroor daar letterlijk en figuurlijk dat het kraakte in de laatste dagen van februari en de eerste dagen van maart …

Wij logeerden eind februari – begin maart 2018 in het huis van de kinderen om daar op de hond te passen, terwijl de jeugd naar de wintersport was. Op 18 februari maakte ik een foto van de roestvrij stalen paal die de finishlijn van de Elfstedentocht in de Bonkefeart markeert. De paal was op die stralende dag door water omgeven (zie de bovenste foto).

Een week later viel de winter in met matige tot strenge vorst, en die bleef aanhouden t/m 4 maart. Op 28 februari lag er al een mooi laagje ijs. Die dag maakte ik met Jetske een winterse rondrit door het noorden van Fryslân. Tijdens die rit hebben we o.a. foto’s gemaakt van arctische taferelen op de Waddenzee en schaatsers op het ondergelopen land van de Ryptsjerksterpolder. Op 3 en 4 maart trokken velen op de schaats over de denkbeeldige finishlijn op de Bonkefeart voor een tochtje naar de Grote Wielen of verder …

De kansen op een volgende Elfstedentocht worden er niet groter op, maar ik blijf er erin geloven. En velen met mij gelukkig. Er moeten zo langzamerhand natuurlijk wel steeds meer zaken gunstig samenvallen, maar toch … Er hoeft maar één keer b.v. in januari een gunstige luchtdrukverdeling tot stand te komen, die koutransport vanuit Noord- of Oost-Europa op gang kan brengen zoals dat ook eind februari 2018 het geval was.

Wanneer hij weer kan worden verreden is maar zeer de vraag, maar voor de volgende Tocht der Tochten staat er sinds enige tijd wel een finishboog van formaat over de Bonkefeart. Samen met zijn weerspiegeling vormt de finishboog het felbegeerde Elfstedenkruisje. Wat jullie ervan vinden, weet ik niet, maar ik vind hem prachtig …

Het lijken wel Zeeuwen …

Geheel tegen de verwachting in was het vandaag tot dusver prachtig weer. Daarom heb ik vanmorgen eerst maar eens her en der in de tuin rondgekeken

Omdat Piet Paulusma ook ditmaal weer een winter had voorspeld, “waarin we twee lange(re) perioden met echt winterweer en flinke kou krijgen. En waarin we ook voor een of twee langere of kortere perioden op schaatsen komen,” hebben wij de voet en wortels van onze bamboe voorafgaand aan die rommelige horrorwinter voorzien van een lekker warm bladerdek …

Op dit moment is het half januari, putje winter zogezegd, maar niets wijst op winter. Integendeel, de eerste warmterecords zijn her en der alweer op de thermometer verschenen. En dat zal vandaag en morgen niet anders zijn.

Het lijkt ook onze eerste voorjaarsbloeiers wat te warm te worden onder hun dekentje. “Omhoog, omhoog, op naar het licht,” lijkt het devies te luiden. Ze gaan dwars door alles heen. Het lijken wel Zeeuwen …, ze worstelen en komen boven …

Hoe en wat 2019 – 12

In de eerste week van december was het rustig hogedrukweer, daarna volgde een lange periode met vaak onstuimig weer, waarin het meer op herfst leek dan op winter. Tot de kerstdagen bleef het zacht. De laatste dagen verliepen weer wat zonniger en kouder, het kwam zelfs nog enkele keren tot lichte vorst in de nacht. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in december in ons tuintje uit op 5,4 ºC. Met 2 graden boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 was het een zachte decembermaand.

Mijn weblog stond in december goeddeels in het teken van het Waterloopbos in de Noordoostpolder, met daarin een hoofdrol voor ‘Deltawerk 1.1’, de oude Deltagoot. Maar ook in december hield ik oog voor wat er in de tuin zoal te zien was. Een primeurtje was in dat opzicht de verschijning van een winterkoninkje

Sinds Sinterklaas kijken wij uit op een bos. Dat zit zo …
Afgelopen jaar hebben we serieus belangstelling getoond voor een huis, dat aan de rand van een dorp en tegen een bosrand aan staat. Qua stand echt een plaatje. Nadat we een bezichtiging en een gesprek met de makelaar hadden gehad, moesten we helaas tot de conclusie komen dat er teveel aan verbouwd zou moeten worden om er naar tevredenheid te kunnen wonen. Dat werd ‘m dus niet.

Omdat Sinterklaas dat wel een erg sneu verhaal vond, schonk hij Aafje ter compensatie een klein kunstwerkje. Een door Klaproos met de hand beschilderde steen. Op deze manier kijken we toch uit op een bos. Is het niet een pronkstukje …

Met gemiddeld over het land 63 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 80 mm was december aan de droge kant. In onze tuin was het beeld niet anders, hier viel 58 mm tegen normaal over de periode 1971-2000 ca. 74 mm.

Tussen kerst en oud & nieuw was het droog en liet de zon zich regelmatig zien. Vooral de zonsopkomst en -ondergang was op die dagen veelal erg mooi en kleurrijk. Ik kreeg op 28 december de kans om een mooie zonsondergang te fotograferen vanuit de tuin van vriendin en fotomaatje Jetske. Vanuit onze eigen tuin heb ik op de namiddag van 30 december, tussen de bamboe door, voor het laatst in 2019 nog even een laatste blik op de maan kunnen werpen …

Hoe en wat 2019 – 11

Hoe het jullie vergaat weet ik niet, maar ik vind november eigenlijk al zo lang ik me kan herinneren een vervelende maand. De dagen worden dan ineens in rap tempo korter en als het weer wat tegenzit, lijkt het soms dagenlang nauwelijks licht te worden. Ik heb het vorig jaar maar gewoon over me heen laten komen zonder me ertegen te verzetten. Na een actieve oktobermaand kon het geen kwaad om in en rond huis mijn evenwicht weer te hervinden. Dit op een terrasstoel neergedwarrelde herfstblad was één van de eerste foto’s die ik in november in de tuin heb gemaakt …

Eén van de weinige keren dat ik in november op pad ben geweest, werd ik daartoe opnieuw verleid door mijn fotomaatje. En achteraf was ik haar ook ditmaal weer dankbaar. Het was typisch zo’n novemberdag met af en toe even een fotogenieke buienlucht, die helaas steevast elke keer al snel weer werd weggevaagd door een volgende bui die vanuit een gezapige grijze wolkenmassa neerdaalde. Maar we troffen toch weer een paar aardige momenten, o.a. met een door Jetske opgemerkte bijzon en weerspiegelingen in de regen …

Eigenlijk stond die dag op hoofdlijnen wel symbool voor het weerbeeld gedurende de rest van de maand. De hoeveelheid neerslag die er viel varieerde nogal, de meeste regen viel langs de kust van Noord- en Zuid-Holland. Daar viel volgens het KNMI lokaal ca. 140 mm. De minste neerslag viel in de oostelijke helft van het land. In onze tuin viel ca. 92 mm, en dat is ongeveer 10 mm meer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …

De hoogste temperatuur kwam op 2 november op de thermometer: 12,8 ºC. Drie keer kwam het tot lichte nachtvorst, maar kouder dan -0,9 ºC op 20 november werd het niet in onze tuin. De gemiddelde temperatuur kwam uit op 5,8 ºC. Dat is precies gelijk aan het langjarig gemiddelde voor november over de periode 1971-2000. Daarmee was november, afgezet tegen de ontwikkelingen m.b.t. de klimaatverandering, eigenlijk een tamelijk frisse maand …

Hoe en wat 2019 – 10

In de loop van oktober begon de medicatie tegen de zenuwpijn in mijn buikstreek eindelijk effect te sorteren. Het ging niet snel, maar er was verbetering merkbaar en dat maakte het stukje bij beetje mogelijk om er weer eens op uit te trekken. Tijdens mijn eerste ritje heb ik een uitgebreide fotoserie gemaakt van het skûtsje Henderika dat als blikvanger op een rotonde bij Drachten Noord ligt …

Vooral aan het begin en het eind van de maand was het wisselvallig weer. Dankzij de afwisseling van snel overtrekkende buien en zonnige opklaringen waren er veelvuldig regenbogen te zien waren. Tijdens die buien is in onze tuin in oktober ca. 109 mm neerslag gevallen, daarmee viel er zo’n 35 mm meer dan normaal in oktober over de periode 1971-2000.

De regen bemoeilijkte hier en daar de oogstwerkzaamheden wat, maar tot grote problemen heeft dat niet geleid. Tijdens een van mijn ritjes kon ik nog even wat foto’s maken van de maïsoogst. Mijn herstel maakte het op 23 oktober eindelijk mogelijk om een oude belofte gestand te doen. Die dag heb ik samen met Jetske en haar zuster een mooie, uitgebreide fotokuier in de Ecokathedraal gemaakt …

Eind oktober maakte ik voor het eerst sinds enige jaren weer een ritje met kleinzoon Tijmen. We hebben gezellig bijgepraat over allerlei zaken en zonder dat het van tevoren was gepland of besproken, werd het ook nog een onverwacht actueel en leerzaam dagje over dijken en terpen. Het was een geweldig mooie en waardevolle afsluiting van deze vrij zachte oktober. De gemiddelde temperatuur kwam in oktober in ons tuintje uit op 14,3 ºC tegen normaal ca. 13,7 ºC over de periode 1971-2000 …